Η νύχτα διογκώθηκε στο πιο φωτεινό, πιο δυνατό σημείο της. Οι καθηγητές εξέπνευσαν με ανακούφιση που δεν είχε συμβεί ακόμα τίποτα καταστροφικό. Ζευγάρια πόζαραν για φωτογραφίες. Κάποιος έχυσε κόκκινο παντς κοντά στον θάλαμο του DJ, προκαλώντας μια μικρή αναστάτωση. Ο χορός είχε μπει στο θολό χάος της χρυσής ώρας. Τότε συνέβη.
Ένα μουρμουρητό πέρασε μέσα από το γυμναστήριο, απαλό αλλά αλάνθαστο, ένας κυματισμός από μεταβαλλόμενες φωνές και στραβούς λαιμούς. Τα φώτα των προβολέων πέρασαν από τα μακρινά παράθυρα, πολύ φωτεινά, πολύ λευκά, πολύ κομψά για να ανήκουν σε κάποιον γονιό που άργησε ή σε έναν χαμένο οδηγό Uber. Κάποιος κοντά στη σκηνή ψιθύρισε: “Ποιος έρχεται στο χορό με ένα τέτοιο αυτοκίνητο;”