Με πήραν και πήγαν κατευθείαν στο σπίτι της θείας μου. Ήθελαν να φύγω από την πόλη για λίγο. Κάπου πιο ήρεμα” Η Σίρλεϊ ανοιγόκλεισε τα μάτια. “Και η αστυνομία Ήταν στο σχολείο. Ο κόσμος νόμιζε…” Κούνησε το κεφάλι του. “Δεν ήρθαν ποτέ στο σπίτι μας. Ό,τι κι αν ήταν αυτό, δεν αφορούσε εμένα. Θα μπορούσε να ήταν κάποια συνάντηση, κάποια εκστρατεία… απλά λάθος χρονική στιγμή”
“Όλοι υπέθεσαν ότι είχε να κάνει με μένα, αλλά δεν είχε”, αναστέναξε. “Δηλαδή ήσουν ασφαλής όλο αυτό το διάστημα;” ψιθύρισε. “Ασφαλής και απίστευτα βαριεστημένος”, είπε ο Ρίτσαρντ με ένα απαλό γέλιο. “Κυρίως τρώγοντας δημητριακά, παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και προσποιούμενος ότι δεν άκουγα τους γονείς μου να τσακώνονται για το αν το σχολείο ήταν αμελής”, πρόσθεσε ο Ρίτσαρντ.