Λίγα λεπτά αργότερα, όταν μοιράστηκαν τα ψηφοδέλτια για το χορό των βασιλικών, η αλλαγή έγινε ολοφάνερη. Οι ψίθυροι εξαπλώθηκαν. Τα στυλό ξύστηκαν. Και όταν ανακοινώθηκαν τα ονόματα, ούτε ο Τσέις ούτε η Άμπερ άκουσαν τα δικά τους. Το χειροκρότημα ήταν ευγενικό, συγκρατημένο, όμως κάθε χειροκρότημα έμοιαζε με μια σιωπηλή ετυμηγορία.
Εν τω μεταξύ, στην άλλη άκρη της αίθουσας, ο Ρίτσαρντ δεν έριξε καν μια ματιά προς τη σκηνή. Γελούσε απαλά με κάτι που είπε η Σίρλεϊ, χαλαρός και προσγειωμένος με έναν τρόπο που εκείνη δεν είχε ξαναδεί. Δεν χρειαζόταν στέμμα. Είχε ήδη κερδίσει τη βραδιά.