Τότε, μια μέρα, έφτασε επιτέλους η μέρα που φοβόντουσαν. Πριν ακόμα αρχίσει να φαίνεται η κοιλιά της Τζένιφερ, παρατήρησαν ξαφνικά μια αλλαγή στη συμπεριφορά του Γουίσκερς. Κατά κάποιο τρόπο, φαινόταν να διαισθάνεται ότι η Τζένιφερ ήταν έγκυος. Δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν, αλλά ήταν σαν ο γάτος να ήξερε ότι κάτι ήταν διαφορετικό.
Ο Γουίσκερς άρχισε να νιαουρίζει στην κοιλιά της Τζένιφερ, αλλά δεν ήταν ο συνηθισμένος γλυκός και στοργικός ήχος που είχαν συνηθίσει. Αντ' αυτού, ήταν ένα μακρύ, δυνατό νιαούρισμα που προκάλεσε ρίγη στην Τζένιφερ και τον Τζούλιαν. Έμοιαζε περισσότερο με κραυγή παρά με ένα απλό νιαούρισμα.
Αυτό που ήταν ακόμα πιο ανησυχητικό ήταν ότι το κλάμα του Whiskers δεν σταμάτησε- συνεχίστηκε μέρα και νύχτα, γεμίζοντας το σπίτι τους με έναν ανησυχητικό ήχο. Τι συνέβαινε στον Γουίσκερς; Φαινόταν σχεδόν δαιμονισμένος ή κάτι τέτοιο...
Μετά από μέρες επίμονων νιαουρίσματος από τον Whiskers, έφτασε τελικά σε οριακό σημείο. Η Τζένιφερ, μη μπορώντας να αντέξει άλλο τον συνεχή, απόκοσμο θόρυβο, παρακάλεσε τον Τζούλιαν: "Σε παρακαλώ, πήγαινε τον Γουίσκερς στον κτηνίατρο. Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι είναι καλά".
Ήταν απλώς άρρωστος ή συνέβαινε κάτι άλλο; Θα μπορούσε το συνεχές νιαούρισμα του να είναι μια προειδοποίηση που τους έλειπε; Η Τζένιφερ κοίταξε την αυξανόμενη κοιλιά της, αναρωτώμενη γιατί ο γάτος τους ήταν τόσο αναστατωμένος. "Όλα θα πάνε καλά", ψιθύρισε στην κοιλιά της, ελπίζοντας να παρηγορήσει το αγέννητο μωρό τους. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, αυτά τα καθησυχαστικά λόγια ήταν τόσο προς όφελός της όσο και προς όφελος του μωρού- φοβόταν πραγματικά
Για να εντείνουν τις ανησυχίες τους, η ανησυχητική σκέψη συνέχισε να τους βασανίζει. Τι θα γινόταν αν ήταν αναγκασμένοι να επιλέξουν ανάμεσα στο μωρό που θα ερχόταν σύντομα και στην αγαπημένη τους γάτα, τον Γουίσκερς; Αυτή ήταν μια απόφαση που δεν ήθελαν να σκέφτονται, αλλά γινόταν όλο και πιο δύσκολο να την αγνοήσουν.
Βαθιά μέσα τους, ήξεραν ότι αν ο Ουίσκερς δεν μπορούσε να συνηθίσει το μωρό, ίσως να έπρεπε να το πάνε σε κάποιο καταφύγιο. Αυτή η σκέψη τους αναστάτωνε κάθε φορά που ερχόταν στο προσκήνιο. Αλλά τι είχε ο Γουίσκερς; Γιατί συμπεριφερόταν τόσο περίεργα; Μήπως τους διέφυγε κάτι;
Όταν ο Τζούλιαν έφτασε στον κτηνίατρο, παρακολουθούσε νευρικά την κτηνίατρο που έκανε πολλές ιατρικές εξετάσεις στον Γουίσκερς. Βαθιά μέσα του, ήλπιζε ότι όντως κάτι δεν πήγαινε καλά με τον Γουίσκερς. Αυτό θα εξηγούσε τουλάχιστον την παράξενη συμπεριφορά του.
Αλλά τι θα γινόταν αν δεν είχε τίποτα; Αν ο Γουίσκερς συνέχιζε να συμπεριφέρεται παράξενα, πιθανότατα θα έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα στη γάτα τους και το αγέννητο μωρό τους. Αν ο Whiskers δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στο μωρό, ίσως θα έπρεπε να τον πάνε σε ένα καταφύγιο.
Η σκέψη αυτή αναστάτωσε τον Τζούλιαν τόσο πολύ που έπιασε τον εαυτό του να κρατάει την αναπνοή του ενώ ο κτηνίατρος δούλευε. Τι έπαθε ο Γουίσκερς; Γιατί συμπεριφερόταν τόσο περίεργα; Μήπως τους ξέφυγε κάτι;
Τότε, μετά από μια αιωνιότητα, ο κτηνίατρος άφησε επιτέλους τον εξοπλισμό του. "Τελείωσα", είπε με έναν βαθύ αναστεναγμό.
"Λυπάμαι που σε ενημερώνω, Τζούλιαν", ξεκίνησε ο κτηνίατρος, με τα επόμενα λόγια του να κάνουν την καρδιά του Τζούλιαν να πέφτει. "Δεν μπορώ να βρω τίποτα κακό στη γάτα σας", συνέχισε. "Έχω κάνει πολλές ιατρικές εξετάσεις στον Γουίσκερς και έχω διερευνήσει όλους τους πιθανούς λόγους για την αλλαγή της συμπεριφοράς του, αλλά δεν βρήκα τίποτα..." έμεινε μετέωρος.
Για μια στιγμή, ο Τζούλιαν έμεινε σιωπηλός. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του. Τίποτα δεν συνέβη; Αλλά γιατί ο Γουίσκερς συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο;
Ξαφνικά, ο κτηνίατρος πρόσθεσε κάτι που προκάλεσε ανατριχίλα στη σπονδυλική στήλη του Τζούλιαν. Περίμενε, όχι... Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Δεν θα μπορούσε...
"Η γάτα μπορεί να αισθάνεται κίνδυνο με το μωρό", αντηχούσαν απειλητικά τα λόγια του κτηνιάτρου στο αποστειρωμένο δωμάτιο, προκαλώντας έναν ανατριχιαστικό φόβο στον Τζούλιαν. Ένα κύμα τρόμου τον κατέκλυσε, το μυαλό του στριφογύριζε στην πρόταση του κτηνιάτρου. Με βαριά καρδιά, συνειδητοποίησε το επόμενο βήμα τους - η Τζένιφερ έπρεπε να εξεταστεί αμέσως ιατρικά.
Μόλις επέστρεψε στο σπίτι, ο Τζούλιαν ατσάλωσε τον εαυτό του καθώς μετέφερε τα νέα στην Τζένιφερ. Είχε οδυνηρή επίγνωση της συναισθηματικής καταιγίδας που ετοιμαζόταν, ωστόσο δεν άντεχε να δει τον αντίκτυπό της. Στο άκουσμα των νέων, η Τζένιφερ ξέσπασε σε δάκρυα. "Τι συμβαίνει;" φώναξε. "Μετά από τόσα χρόνια προσπαθειών, επιτέλους περιμένουμε και τώρα αυτό;! Αυτό είναι τόσο άδικο".
Ήταν όντως άδικο, και μάλιστα βάναυσα. Ωστόσο, ήταν ανίσχυροι. Η μόνη τους διέξοδος ήταν να προσκολληθούν στην ελπίδα ότι παρερμήνευαν την παράξενη συμπεριφορά του Γουίσκερς, ότι δεν είχε καμία σχέση με το αγέννητο παιδί τους... Συγκεντρώνοντας το κουράγιο της, η Τζένιφερ κάλεσε αμέσως τον γιατρό της, ο οποίος τη συμβούλεψε επειγόντως να έρθει αμέσως.
Συγκλονισμένη, η Τζένιφερ τηλεφώνησε στη γειτόνισσά της Εύα, η οποία ήταν δίπλα της σχεδόν κάθε μέρα καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Η Τζένιφερ χρειαζόταν την Εύα τώρα περισσότερο από ποτέ, για να τους συνοδεύσει σε αυτό το νευραλγικό ταξίδι στο νοσοκομείο.
Η Εύα, σημαντικά μεγαλύτερη τόσο από την Τζένιφερ όσο και από τον Τζούλιαν, ήταν μητέρα τριών μεγάλων θυγατέρων και στοργική γιαγιά. Ο πλούτος της εμπειρίας της ως γονέας ήταν μια πηγή σοφίας για το ζευγάρι.
Το να έχουν έναν έμπειρο οδηγό με έτοιμες απαντήσεις στις πολυάριθμες απορίες τους ως νέοι γονείς που ζούσε ακριβώς δίπλα τους ήταν ανακουφιστικό. Η Εύα ήταν πάντα μια υπέροχη γειτόνισσα, αλλά από τότε που έμαθε για το πρώτο τους μωρό, ο δεσμός τους είχε δυναμώσει.
[nextPageButton
Η Εύα άρπαξε γρήγορα το τηλέφωνο αφού χτύπησε μόνο μία φορά. Μπορούσες να καταλάβεις ότι ήταν ανυπόμονη από το πόσο γρήγορα απάντησε. Η Τζένιφερ ήξερε ότι η Εύα, που πάντα αναζητούσε λίγο ενθουσιασμό, δεν δίστασε όταν άκουσε τα νέα. Χωρίς να χάσει στιγμή, μάζεψε τα πράγματά της, έτοιμη να συνοδεύσει το ζευγάρι στο νοσοκομείο.
Καθώς μπήκαν στο νοσοκομείο, η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη δραστηριότητα. Οι γιατροί ανέλαβαν αμέσως δράση, με τον επαγγελματισμό τους να είναι εμφανής, καθώς διεξήγαγαν μια σειρά από σχολαστικά λεπτομερείς εξετάσεις με αταλάντευτη προσοχή. Ο ήχος του μηχανήματος υπερήχων γέμιζε το κατά τα άλλα σιωπηλό δωμάτιο, με κάθε μπιπ να ενισχύει την αυξανόμενη ανησυχία του Τζούλιαν. Αλλά η μία εξέταση μετά την άλλη, όλα ήταν φυσιολογικά. Η υγεία της Τζένιφερ και του παιδιού τους που δεν είχε ακόμη γεννηθεί φαινόταν άψογη.
Παρόλα αυτά, δεν ένιωθαν ανακούφιση. Οι απαντήσεις που έψαχναν δεν βρίσκονταν πουθενά. Τα λόγια του κτηνιάτρου, που υπονοούσαν ότι κάτι μπορεί να μην πάει καλά, είχαν κολλήσει στο μυαλό τους, τους γέμιζαν φόβο και αμφιβολίες.
Μόλις έφτασαν στο σπίτι, η Τζένιφερ δεν μπορούσε πλέον να κρύψει τα συναισθήματά της. Συγκλονισμένη, κατέρρευσε στο πάτωμα, με τα συναισθήματά της να την κυριεύουν. Τα δάκρυα έτρεχαν στο πρόσωπό της καθώς φώναζε, η θλίψη της αντηχούσε στο άλλοτε ήσυχο σπίτι τους. "Δεν θέλω να διαλέξω ανάμεσα στον Γουίσκερς και το μωρό μας", κλαψούρισε.
Ο Τζούλιαν προσπάθησε να την παρηγορήσει, προτρέποντάς την να μην ανησυχεί τόσο πολύ. "Ίσως δεν υπάρχει τίποτα κακό", είπε με ήπιο τόνο. Ήξερε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να πάνε στραβά, αλλά δεν ήθελε να προσθέσει στην αγωνία της γυναίκας του εκφράζοντας τις δικές του ανησυχίες.
Τα λόγια του πρόσφεραν κάποια ανακούφιση. Σταδιακά, η Τζένιφερ άρχισε να ανακτά την ψυχραιμία της. Έμαθε να αγνοεί τους παράξενους ήχους νιαουρίσματος, και με τον καιρό, έγιναν ακόμη και οικείος θόρυβος στο παρασκήνιο. Η Τζένιφερ δεν το πρόσεχε πια σχεδόν καθόλου, και ένιωθε σχεδόν σαν να μειωνόταν η παράξενη συμπεριφορά. Ένιωσε μια αίσθηση ευκολίας και άρχισε να χαλαρώνει και πάλι. Αλλά δεν ήξεραν ότι αυτή ήταν μόνο η αρχή...
Αρκετές εβδομάδες αργότερα, έφτασε η στιγμή που περίμεναν με ανυπομονησία - η Τζένιφερ έφερε στον κόσμο ένα πανέμορφο κοριτσάκι, το οποίο ονόμασαν Λίλι. Συγκλονισμένοι από χαρά, η Τζένιφερ και ο Τζούλιαν απολάμβαναν την ευτυχία της νέας τους γονεϊκότητας. Ένιωθαν σαν να ζούσαν σε μια σουρεαλιστική ονειρική χώρα, όπου κάθε στιγμή ήταν στολισμένη με λαμπερά χαμόγελα και μεταδοτικό γέλιο. Ωστόσο, δεν γνώριζαν ότι αυτή η ειδυλλιακή ευτυχία θα γκρεμιζόταν σύντομα.
Στην αρχή, όλα έμοιαζαν γαλήνια και συνηθισμένα. Ο Γουίσκερς φαινόταν να έχει ηρεμήσει, η κάποτε ανησυχητική συμπεριφορά του έδινε τη θέση της σε μια νέα ηρεμία. Αυτό τους προσέφερε μια αχτίδα προσεκτικής ανακούφισης καθώς επέστρεφαν στη δουλειά τους και προσαρμόζονταν στις νέες τους συνήθειες. Αλλά μόλις η ζωή έμοιαζε να ανακτά την αίσθηση της κανονικότητας, τα πράγματα πήραν μια ανησυχητική τροπή...
Ήταν η γειτόνισσά τους Εύα που τους πλησίασε με σοβαρή έκφραση, έτοιμη να τους ανακοινώσει τα νέα. Το άγχος γέμισε γρήγορα το δωμάτιο καθώς ετοιμάζονταν να ακούσουν τι είχε να πει...
Η Εύα είχε προσφερθεί ευγενικά να προσέχει τη Λίλι τις ημέρες που τόσο η Τζένιφερ όσο και ο Τζούλιαν ήταν στη δουλειά. Η γνήσια αγάπη της για τα παιδιά και η ακλόνητη αφοσίωσή της ήταν εμφανείς από την αρχή. Δεδομένου του υψηλού κόστους πρόσληψης μπέιμπι σίτερ και της βαθιά ριζωμένης ανησυχίας τους για την ευημερία του νεογέννητου, η Τζένιφερ και ο Τζούλιαν δέχτηκαν με προθυμία την προσφορά της Εύας χωρίς δισταγμό.
Ωστόσο, παρά την ευγνωμοσύνη τους, μια υποβόσκουσα υποβόσκουσα τάση φόβου επέμενε μέσα τους. Έχοντας περάσει ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα γαλουχώντας και φροντίζοντας το μωρό τους, η προοπτική της μετάβασης σε εργασία μερικής απασχόλησης και της ανάθεσης της φροντίδας της Λίλι σε άλλο άτομο ήταν μια σημαντική προσαρμογή μετά από τις εβδομάδες αποκλειστικής άδειας μητρότητας.
Ως εκ τούτου, όταν ο Τζούλιαν και η Τζένιφερ έφτασαν στο σπίτι από τη δουλειά μια μέρα, έμειναν έκπληκτοι όταν βρήκαν την Εύα να τους περιμένει, φορώντας μια σοβαρή έκφραση. Οι καρδιές τους βυθίστηκαν καθώς διαισθάνθηκαν τη σοβαρότητα της κατάστασης. "Μπορείτε παρακαλώ να καθίσετε; Υπάρχει κάτι που πρέπει να σας πω", άρχισε. Ο Τζούλιαν και η Τζένιφερ αντάλλαξαν σαστισμένες ματιές, με το μυαλό τους να στροβιλίζεται από σύγχυση. Τι συνέβαινε;
Η αποκάλυψη της Εύας συγκλόνισε την Τζένιφερ μέχρι το μεδούλι: Το μουστάκι είχε αναπτύξει μια ασυνήθιστη σχέση με τη Λίλι, αρνούμενο να την αφήσει να κοιμηθεί μόνη της. Η γάτα προσκολλήθηκε στο πλευρό της σαν αφοσιωμένη σκιά, μια συμπεριφορά που άφησε την Τζένιφερ έκπληκτη. Με μια σοβαρή έκφραση, η Εύα τους προέτρεψε να παρακολουθούν σε εγρήγορση τον Γουίσκερς. "Μπορεί να μην είναι ακόμη επικίνδυνη, αλλά έχει τη δυνατότητα να γίνει", προειδοποίησε.
Η Τζένιφερ βρήκε αυτά τα λόγια ιδιαίτερα ανησυχητικά. Ο Τζούλιαν, από την άλλη πλευρά, απέρριψε τη συμπεριφορά του Γουίσκερς ως προστατευτική και αξιαγάπητη. Ωστόσο, όταν είδε την ανήσυχη έκφραση στο πρόσωπο της γυναίκας του, αποφάσισε να αναλάβει δράση για να την καθησυχάσει. Συμφώνησαν να παρακολουθούν στενά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της γάτας και του μωρού τους.
Αρχικά, αυτό που έβλεπαν δεν φαινόταν φανερά ανησυχητικό. Η Λίλι φαινόταν να λατρεύει τη γάτα και ο Γουίσκερς ανταπέδιδε τη στοργή της. Ωστόσο, κάθε φορά που έβαζαν τη Λίλι για ύπνο ή την έβλεπαν να αποκοιμιέται, ο Γουίσκερς παρέμενε σταθερά στο πλευρό της, ακλόνητος στην παρουσία του.
Ενώ αυτή η συμπεριφορά δεν φαινόταν αρχικά ιδιαίτερα επικίνδυνη, δεν μπορούσαν να αρνηθούν ότι κάτι περίεργο εκτυλισσόταν. Η συμπάθεια της Λίλι για τη γάτα και η ανταπόκριση του Γουίσκερς ήταν αναμφισβήτητες. Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν έφευγε ποτέ από το πλευρό της Λίλι όταν εκείνη πήγαινε για ύπνο ή αποκοιμιόταν, προκαλούσε ανησυχίες.
Τότε, μια μέρα, η Εύα έφτασε ξανά στην άκρη... Ο τόνος της φωνής της μετέδιδε μια αυξημένη αίσθηση του επείγοντος, υπονοώντας ότι το θέμα που επρόκειτο ήταν πολύ πιο σοβαρό από ό,τι είχαν προβλέψει.
Η φωνή της Εύας ήταν τρεμάμενη, όταν αφηγήθηκε πώς ο Γουίσκερς την είχε δαγκώσει όταν προσπάθησε να πλησιάσει τη Λίλι. Ο Τζούλιαν και η Τζένιφερ έμειναν έκπληκτοι από τα νέα. Ο αθώος αιλουροειδής φίλος τους έγινε επιθετικός; Ήταν δύσκολο να το χωνέψουν.
Τις ημέρες που ακολούθησαν, παρατηρούσαν τον Γουίσκερς με ανανεωμένη εγρήγορση. Αυτό που ανακάλυψαν ήταν ανησυχητικό - η γάτα ήταν άγρια προστατευτική της Λίλι. Δεν άφηνε σχεδόν κανέναν να πλησιάσει το μωρό, μερικές φορές ούτε καν την ίδια την Τζένιφερ και τον Τζούλιαν. Ο Γουίσκερς είχε μετατραπεί από το αγαπημένο τους κατοικίδιο σε ζηλωτή κηδεμόνα της Λίλι.
Μια μέρα αποφάσισαν ότι ήταν αρκετά. Γιατί δεν άφηνε τη Λίλι να κοιμάται μόνη της; Έπρεπε να καταλάβουν την πλήρη έκταση της συμπεριφοράς του Γουίσκερς. Ο μόνος τρόπος για να το κάνουν αυτό ήταν να εγκαταστήσουν μια κάμερα παρακολούθησης στο δωμάτιο της Λίλι. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να παρακολουθούν από κοντά την ασυνήθιστη δυναμική που αναπτύσσεται μεταξύ του μωρού τους και της γάτας τους. Η κάμερα, ήλπιζαν ότι θα τους έδινε τις απαντήσεις που αναζητούσαν απεγνωσμένα.
Ωστόσο, κάτι ανησυχητικό καταγράφηκε από το μόνιτορ στο δωμάτιο του μωρού. Ο κάποτε ήσυχος χώρος γέμισε τώρα με γρυλίσματα, ένας ήχος εντελώς αταίριαστος για τον Ουίσκερς. Κάθε φορά που ο Τζούλιαν και η Τζένιφερ έμπαιναν στο δωμάτιο τη νύχτα, ανακάλυπταν τον Γουίσκερς τοποθετημένο κοντά στο κρεβατάκι της Λίλι, με τα μάτια του να λάμπουν με μια ένταση που δεν μπορούσαν να αγνοήσουν. Αυτά τα γρυλίσματα χρησίμευαν ως σαφής προειδοποίηση, που ξεσπούσε κάθε φορά που κάποιος πλησίαζε τη Λίλι, σηματοδοτώντας την ακλόνητη προστατευτική φύση του Whiskers.
Αλλά τα γρυλίσματα δεν ήταν οι μόνοι περίεργοι ήχοι. Το μόνιτορ του μωρού άρχισε να πιάνει και άλλους θορύβους - άγνωστους που συνόδευαν τα αμυντικά γρυλίσματα του Whiskers. Αλλά τι ήταν αυτοί οι ήχοι;
Νύχτα με τη νύχτα, βρέθηκαν να επανεξετάζουν το υλικό, προσπαθώντας να καταλάβουν τους παράξενους ήχους που συνόδευαν τα γρυλίσματα της γάτας. Το αίσθημα ασφάλειας που ήλπιζαν ότι θα τους παρείχε το baby monitor αντικαταστάθηκε σιγά σιγά από μια αυξανόμενη αίσθηση ανησυχίας.