4. Φυλάξτε τις αναμνήσεις για το τέλος
Αφήσαμε τις φωτογραφίες, τις επιστολές, τις κάρτες και τα αναμνηστικά για το τέλος. Αυτά ήταν τα πράγματα που χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να τα ταξινομήσουμε. Μέχρι τότε, όμως, είχαμε ήδη εξασκηθεί στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα πιο απλά αντικείμενα. Κρατήσαμε τις φωτογραφίες που διηγούνταν ξεκάθαρες οικογενειακές ιστορίες, αφαιρέσαμε τα διπλά και γράψαμε ονόματα ή ημερομηνίες στις φωτογραφίες, όταν τα γνωρίζαμε. Τα ιδιαίτερα αντικείμενα τα αφήσαμε στην άκρη για να τα μοιραστούμε με τους συγγενείς.
Εξετάσαμε επίσης έγγραφα, παλιά εγχειρίδια, εγγυήσεις που είχαν λήξει και ξεχασμένους φακέλους. Τα σημαντικά έγγραφα ομαδοποιήθηκαν, ενώ τα έγγραφα που περιείχαν προσωπικά στοιχεία καταστράφηκαν όταν δεν ήταν πλέον απαραίτητα. Φροντίσαμε ώστε τα έμπιστα μέλη της οικογένειας να γνωρίζουν πού βρίσκονται τα απαραίτητα έγγραφα. Για νομικά, οικονομικά ή κληρονομικά ζητήματα, θα συνεχίζαμε να ζητάμε επαγγελματικές συμβουλές αντί να βασιζόμαστε σε ένα σύστημα οργάνωσης του σπιτιού.
Το μάθημα που αποκομίσαμε είναι ότι η σουηδική «τακτοποίηση πριν τον θάνατο» λειτουργεί καλύτερα ως συνήθεια παρά ως ένα εξαντλητικό εγχείρημα. Τώρα εξετάζουμε ένα συρτάρι, ένα ράφι ή ένα ντουλάπι από καιρό σε καιρό και αναρωτιόμαστε τι έχει πάψει να μας είναι χρήσιμο. Το σπίτι εξακολουθεί να μας δίνει την αίσθηση ότι είναι το δικό μας. Εξακολουθούμε να έχουμε βιβλία, φωτογραφίες, διακοσμητικά και αντικείμενα με συναισθηματική αξία. Απλώς υπάρχουν λιγότερα πράγματα να τακτοποιήσουμε. Η μέθοδος μπορεί να ακούγεται μελαγχολική στην αρχή, αλλά για εμάς έκανε την καθημερινότητά μας να φαίνεται πιο ανάλαφρη, πιο ήρεμη και πιο εύκολη.