Μόλις περάσεις την εξώπορτα, η πρώτη έκπληξη είναι το πόσο φιλόξενο φαίνεται το κύριο σαλόνι. Δεν υπάρχει τεράστιος καναπές με τμήματα ούτε υπερμεγέθης μονάδα ψυχαγωγίας που να καταλαμβάνει χώρο. Αντίθετα, η οικογένεια έχει δημιουργήσει έναν συμπαγή χώρο καθιστικού με αρκετό χώρο ώστε να μπορούν να μαζευτούν όλοι μαζί. Ένας άνετος καναπές βρίσκεται δίπλα σε έναν από τους ξύλινους τοίχους, με ένα μικρό τραπεζάκι τοποθετημένο κοντά του.
Τα ράφια και οι εντοιχισμένοι αποθηκευτικοί χώροι προσφέρουν θέση για βιβλία, διακοσμητικά και τα προσωπικά αντικείμενα των παιδιών, χωρίς να καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο στο δάπεδο. Το φυσικό ξύλο που κυριαρχεί σε όλη την καμπίνα προσδίδει στο δωμάτιο τη ζεστή ατμόσφαιρα που θα περίμενε κανείς από ένα καταφύγιο στο δάσος. Τα παράθυρα αφήνουν να εισέλθει άφθονο φυσικό φως και προσφέρουν θέα στα δέντρα έξω, βοηθώντας το μικρό εσωτερικό χώρο να αισθάνεται συνδεδεμένο με το γύρω δάσος.
Η οικογένεια έχει επίσης επιλέξει σκόπιμα απλά έπιπλα. Κάθε κομμάτι πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό, και οτιδήποτε περιττό απλά δεν έχει θέση εδώ. Αυτή η πειθαρχία κάνει τεράστια διαφορά. Αν και το δωμάτιο είναι αναμφισβήτητα μικρό, δεν δίνει την αίσθηση ενός στενάχωρου αποθηκευτικού χώρου. Δίνει την αίσθηση ενός χώρου όπου μια οικογένεια θα μπορούσε πραγματικά να περάσει ένα βράδυ μαζί. Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Υπάρχουν ακόμα εκπληκτικά πολλά πράγματα συμπυκνωμένα σε αυτό το μικροσκοπικό σπίτι.