Η Σουηδία το έχει ξανακάνει αυτό
Το να κοιμάται κανείς σε μια κλειστή γωνιά μπορεί να ακούγεται εκκεντρικό σήμερα, αλλά η ιδέα έχει σουηδικές ρίζες. Στα παραδοσιακά εσωτερικά υπήρχε το «skåpsäng», δηλαδή το κρεβάτι-ντουλάπι. Αυτά τα κρεβάτια μπορούσαν να τοποθετηθούν μέσα σε ντουλάπια ή να κλείνονται με πόρτες ή κουρτίνες, δημιουργώντας έναν συμπαγή χώρο ύπνου μέσα σε ένα μεγαλύτερο δωμάτιο. Ήταν συνηθισμένα στα παλαιότερα αγροτικά σπίτια, ειδικά στην κεντρική και βόρεια Σουηδία, όπου ένα δωμάτιο συχνά εξυπηρετούσε πολλαπλούς σκοπούς.
Η εκδοχή της Μπενίτα είναι σύγχρονη, αλλά η λογική είναι παρόμοια. Ένα κρεβάτι δεν χρειάζεται πάντα ένα δικό του δωμάτιο. Χρειάζεται αρκετό χώρο, άνεση, αερισμό και ιδιωτικότητα. Χρησιμοποιώντας το παλιό πέρασμα ως χώρο ύπνου, η Μπενίτα διατηρεί το μεγαλύτερο δωμάτιο για τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι κουρτίνες και τα πιο σκούρα χρώματα δημιουργούν διαχωρισμό τη νύχτα, ενώ το κρεβάτι παραμένει κρυμμένο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Γι’ αυτό και δεν θεωρεί την κρεβατοκάμαρά της ως θυσία. Αυτή η λύση της επιτρέπει να ζει σε μια γειτονιά που αγαπά, σε ένα ιστορικό κτίριο με χαρακτήρα, διατηρώντας παράλληλα το σπίτι της μικρότερο και τα έξοδα στέγασης χαμηλότερα. Επίσης, ταιριάζει στον τρόπο ζωής της. Η Μπενίτα δεν υποστηρίζει ότι όλοι πρέπει να κοιμούνται σε μια ντουλάπα. Ρωτάει πόσο χώρο χρειάζεται πραγματικά κάθε μέρος ενός σπιτιού. Η απάντησή της τυχαίνει να είναι πολύ μικρή.