Αυτός ο 74χρονος άνδρας ζει στο παλιό του γκαράζ — αλλά περιμένετε να δείτε το εσωτερικό του!

Μια κουζίνα και ένα κρεβάτι εκεί όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο

Στο πίσω μέρος του τοίχου του γκαράζ βρίσκεται η κουζίνα του Γουόλτερ. Έχει μήκος μόνο περίπου οκτώ πόδια, αλλά διαθέτει όλα όσα χρειάζεται: έναν μικρό νεροχύτη από ατσάλι, μια ηλεκτρική εστία με δύο εστίες, ένα φούρνο μικροκυμάτων πάνω σε ένα ράφι και ένα μικρό ψυγείο κάτω από τον πάγκο. Πάνω από αυτό υπάρχουν δύο ανοιχτά ράφια με πιάτα, μερικά τηγάνια και απλά γυάλινα βάζα με καφέ, ρύζι και βρώμη. Ένας πιστοποιημένος υδραυλικός συνέδεσε τον νεροχύτη και ένα μικροσκοπικό ντους με τις σωληνώσεις ύδρευσης και αποχέτευσης του κυρίως σπιτιού. «Μαγειρεύω απλά φαγητά», λέει ο Walter. «Αυγά, σούπα, μια μπριζόλα τις Κυριακές. Δεν χρειάζομαι μεγάλη κουζίνα.»

Στη γωνία βρίσκεται η κρεβατοκάμαρά του. Ο Walter κατασκεύασε ένα ξύλινο πλαίσιο κρεβατιού κολλημένο στον τοίχο, με βαθιά συρτάρια από κάτω για τα ρούχα του, οπότε δεν χρειαζόταν ντουλάπα. Μια κουρτίνα το χωρίζει από το σαλόνι. Δίπλα του υπάρχει μια μικρή αντλία θερμότητας χωρίς αγωγούς στον τοίχο, η οποία θερμαίνει το δωμάτιο το χειμώνα και το δροσίζει το καλοκαίρι. Πάνω από την πόρτα υπάρχουν ένας ανιχνευτής καπνού και ένας ανιχνευτής μονοξειδίου του άνθρακα. Αν σκέφτεστε να κάνετε το ίδιο, ενημερωθείτε πρώτα, γιατί στις περισσότερες αμερικανικές πόλεις, η μετατροπή ενός γκαράζ σε χώρο διαμονής απαιτεί οικοδομική άδεια, και οι κανόνες διαφέρουν από πόλη σε πόλη. Ο γιος του Walter ρώτησε τις αρμόδιες αρχές πριν ξεκινήσουν.

Τα περισσότερα βράδια, ο Γουόλτερ περπατά τριάντα βήματα μέσα στην αυλή για να φάει βραδινό με την οικογένεια του γιου του. Μετά επιστρέφει στην πόρτα του, στη δική του καρέκλα και στο πάπλωμα της Τζόαν. «Οι άνθρωποι με λυπούνται όταν μαθαίνουν ότι μένω σε ένα γκαράζ», λέει. «Μετά μπαίνουν μέσα και με ρωτούν αν θα μπορούσα να τους φτιάξω ένα». Τι λέτε: θα μπορούσατε να ζήσετε σε ένα γκαράζ όπως αυτό του Γουόλτερ;