Στο μπάνιο είναι που φαίνεται πραγματικά η έξυπνη σχεδίαση. Δεν υπάρχει καθόλου στήριγμα στο ντους — το δάπεδο απλώς έχει κλίση προς την αποχέτευση, ώστε η Joan να μπορεί να μπαίνει κατευθείαν μέσα. Οι χειρολαβές είναι από ματ ορείχαλκο και όχι από ατσάλι νοσοκομείου, ο καθρέφτης είναι ελαφρώς κεκλιμένος προς τα κάτω, ενώ ένα πτυσσόμενο κάθισμα κρύβεται επίπεδα στον τοίχο όταν δεν το χρειάζεται. Μοιάζει με σπα. Λειτουργεί σαν δίχτυ ασφαλείας.
Μετά υπάρχει η κρεβατοκάμαρα, και η λεπτομέρεια για την οποία η Ρέιτσελ δεν μπορεί να μιλήσει χωρίς να της σπάσει η φωνή. Το παράθυρο πάνω από το κρεβάτι της Τζόαν βλέπει κατευθείαν στο παράθυρο της κουζίνας του κυρίως σπιτιού, τριάντα πόδια μακριά, πέρα από το γκαζόν. Κάθε βράδυ η Τζόαν ανάβει και σβήνει τη λάμπα της δύο φορές. Η Ρέιτσελ απαντά με ένα φως από την κουζίνα. Καληνύχτα, μαμά. Καληνύχτα, αγάπη μου. Τριάντα πόδια μακριά — και πιο κοντά από ό,τι ήταν εδώ και χρόνια.
Θα έφτιαχνες κάτι τέτοιο για τη δική σου μητέρα;