Πεζοπόροι ανακαλύπτουν ένα σπίτι χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου — και μετά ρίχνουν μια ματιά στο εσωτερικό του

Η στέγη από γρασίδι

Πριν φύγουν ο Μπεν και η Λόρα, ο Μάρτιν τους οδήγησε στο πλάι του σπιτιού. Ένα στενό μονοπάτι ανέβαινε πάνω από τα παράθυρα, ακολουθώντας τη φυσική κλίση του εδάφους. Από εκεί, το κτίριο σχεδόν χανόταν από τα μάτια. Η στέγη ήταν καλυμμένη με χόρτο. Χαμηλά φυτά ξεχείλιζαν από τις άκρες. Μόνο μερικά φεγγίτες, αεραγωγοί και η μεταλλική καμινάδα υποδείκνυαν ότι κάτω από τα πόδια τους υπήρχαν αρκετά δωμάτια.

Ο Μάρτιν εξήγησε ότι η καμουφλάζ δεν ήταν ποτέ ο κύριος στόχος. Απλώς δεν ήθελε το σπίτι να γίνει το πιο εμφανές αντικείμενο στην κοιλάδα. Το οικόπεδο βρισκόταν εκεί πολύ πριν από αυτόν, και ήθελε να παραμείνει αυτό που οι άνθρωποι έβλεπαν πρώτα. Αυτή η απόφαση είχε κάνει το έργο πιο δύσκολο και πιο ακριβό, αλλά ποτέ δεν το μετάνιωσε.

Ο Μπεν και η Λόρα τον ευχαρίστησαν και επέστρεψαν στο μονοπάτι. Μετά από μερικά λεπτά, η Λόρα κοίταξε επιτέλους πίσω. Μπορούσε ακόμα να δει την πλαγιά, το γρασίδι και τη σειρά από πέτρες εκεί όπου το μονοπάτι έστριβε. Ήξερε ακριβώς πού έπρεπε να βρίσκονται τα παράθυρα του σαλονιού, όμως δεν μπορούσε σχεδόν καθόλου να τα εντοπίσει. Το παράξενο σπίτι είχε εξαφανιστεί επειδή ο ιδιοκτήτης του είχε αφήσει τον λόφο να παραμείνει πιο σημαντικός από το κτίριο.