Μια καλύβα που ξαναχτίστηκε από ό,τι είχε γλιτώσει
Από έξω, η καλύβα μοιάζει να αποτελεί μέρος του κτήματος και όχι να έχει απλώς τοποθετηθεί εκεί. Η Kayla αξιοποίησε ένα υπάρχον βοηθητικό κτίσμα που γλίτωσε από τη φωτιά και στη συνέχεια το ανακατασκεύασε σε κατοικία. Η παλαιωμένη ξυλεία, τα ανακυκλωμένα υλικά και οι προσθήκες προσδίδουν στο κτίσμα μια ξεκάθαρα χειροποίητη όψη. Τίποτα δεν δίνει την αίσθηση ότι έχει τελειοποιηθεί για να επιδειχθεί. Μοιάζει με ένα κτίριο που σταδιακά εξελίχθηκε προς τον νέο του σκοπό.
Αυτή η προσέγγιση συνεχίζεται και στο εξωτερικό. Τα παλιά υλικά έχουν επαναχρησιμοποιηθεί όπου ήταν λογικό, ενώ η γύρω βλάστηση παραμένει μέρος της θέας. Η καλύβα βρίσκεται ανάμεσα σε δέντρα και ανοιχτούς κήπους, αντί να χωρίζεται από αυτά με τακτοποιημένη προαστιακή διαμόρφωση. Οι πόρτες και τα παράθυρα συνδέουν το εσωτερικό με το εξωτερικό, επιτρέποντας την είσοδο του φυσικού φωτός και κάνοντας τον μικρό χώρο να μην φαίνεται τόσο κλειστός.
Το περιβάλλον εξηγεί επίσης γιατί το σπίτι πρέπει να είναι τόσο αυτάρκες. Δεν υπάρχει δίκτυο ύδρευσης, σύνδεση αποχέτευσης ή πακέτο οικιακών υπηρεσιών που να περιμένει στα όρια του οικοπέδου. Η Κέιλα έπρεπε να δημιουργήσει αυτά τα συστήματα μόνη της. Το νερό της βροχής συλλέγεται, η ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από ηλιακούς συλλέκτες και η θέρμανση από την καύση ξύλου. Από μακριά, η καλύβα φαίνεται απλή. Από κοντά, γίνεται σαφές ότι πίσω από αυτή την απλότητα κρύβεται πολύ προσεκτική μελέτη.