Το υπνοδωμάτιο
Το υπνοδωμάτιο ακολουθεί την ίδια προσέγγιση με το υπόλοιπο εξοχικό: αξιοποιεί την παλαιότητα, αντί να την αντιμετωπίζει ως εμπόδιο. Τα εμφανή δοκάρια διαμορφώνουν την οροφή και τους τοίχους, προσδίδοντας στο δωμάτιο γωνίες που θα ήταν δύσκολο να αναπαραχθούν σκόπιμα. Αντί να κάνει τα πάντα συμμετρικά, η Amy αντιμετωπίζει τα ασύμμετρα σχήματα ως μέρος της διαρρύθμισης. Τα έπιπλα τοποθετούνται εκεί όπου ταιριάζουν καλύτερα, και όχι εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκονται σύμφωνα με μια σύγχρονη κάτοψη.
Οι αντίκες της ταιριάζουν απόλυτα εδώ. Σεντούκια, λάμπες, πίνακες και διακοσμητικά αντικείμενα δεν φαίνονται καθόλου εκτός τόπου ανάμεσα στα παλιά ξύλινα στοιχεία. Τα απαλά κλινοσκεπάσματα και τα υφάσματα αποτρέπουν το δωμάτιο από το να φαίνεται βαρύ, ενώ τα προσωπικά αντικείμενα του προσδίδουν μια χαλαρή ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα είναι πρώτα απ’ όλα άνετο και, σε δεύτερη φάση, ιστορικό. Παρατηρείς την παλιά δομή, αλλά μπορείς επίσης να φανταστείς να κοιμάσαι εδώ χωρίς να νιώθεις σαν να έκανες κράτηση για μια διανυκτέρευση μέσα σε ένα εκθεσιακό χώρο.
Αυτή η ισορροπία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες επιλογές της Έιμι. Ένα σπίτι τόσο παλιό μπορεί εύκολα να γίνει υπερβολικά «ιερό». Οι ιδιοκτήτες μπορεί να καταλήξουν να φοβούνται να αγγίξουν οτιδήποτε. Η Έιμι σέβεται σαφώς το κτίριο, αλλά εξακολουθεί να περιμένει από αυτό να λειτουργεί ως το σπίτι της. Το υπνοδωμάτιο αποδεικνύει ακριβώς αυτό. Φέρει την ιστορία του εξοχικού στις δοκούς και τις αναλογίες του, παραμένοντας όμως ένα λειτουργικό δωμάτιο για την καθημερινή ζωή.