Ένα εξωτερικό από ξύλο που δένει αρμονικά με το τοπίο
Η εξωτερική όψη δίνει τον τόνο πριν καν κάποιος φτάσει στην είσοδο. Μακρόστενο, χαμηλό και επενδυμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου με ξύλο, το σπίτι εντάσσεται αρμονικά σε έναν κήπο με ώριμα δέντρα, ανθισμένα φυτά και ανεπίσημους εξωτερικούς χώρους. Το απλό ορθογώνιο σχήμα του διατηρεί την κατασκευή οπτικά λιτή, ενώ οι ζεστές ξύλινες σανίδες εμποδίζουν το κτίριο να δίνει την εντύπωση ότι είναι απλό, προσωρινό ή αποκομμένο από το περιβάλλον του.
Μια σκεπαστή βεράντα εκτείνεται κατά μήκος μεγάλου τμήματος της κατοικίας, δημιουργώντας ένα χρήσιμο διαχωριστικό μεταξύ του εσωτερικού χώρου και του περιβάλλοντος τοπίου. Οι πόρτες και τα μεγάλα παράθυρα ανοίγουν απευθείας σε αυτό το προστατευμένο τμήμα, οπότε η βεράντα λειτουργεί ως διάδρομος κυκλοφορίας, ως χώρος για να καθίσει κανείς και ως επέκταση του εσωτερικού χώρου. Οι κάθετες ξύλινες ράγες στο ένα άκρο προσφέρουν ιδιωτικότητα, επιτρέποντας παράλληλα τη διέλευση του αέρα και του απαλού, φιλτραρισμένου φωτός.
Αντί να κυριαρχεί στον χώρο, το σπίτι φαίνεται να ενσωματώνεται αρμονικά σε αυτόν. Τα χαλικοστρωμένα μονοπάτια, τα παρτέρια, τα καθίσματα εξωτερικού χώρου και τα ώριμα δέντρα απαλύνουν την εικόνα του κτιρίου και κάνουν το σχετικά μικρό εμβαδόν του να μοιάζει μέρος ενός πολύ ευρύτερου περιβάλλοντος διαβίωσης. Ο σχεδιασμός αντλεί στοιχεία τόσο από την ιαπωνική όσο και από τη σκανδιναβική παράδοση, χρησιμοποιώντας μια λιτή μορφή, αυθεντικά υλικά και μια ισχυρή σχέση με τη φύση, αντί για περιττές αρχιτεκτονικές διακοσμήσεις.