Γιατί θα επέλεγε κανείς να ζει με αυτόν τον τρόπο;
Αυτή είναι μάλλον η ερώτηση που θα έκαναν πρώτα οι περισσότεροι άνθρωποι. Γιατί να εγκαταλείψει σκόπιμα το ηλεκτρικό ρεύμα, το τρεχούμενο νερό και τόσες πολλές ανέσεις της σύγχρονης ζωής; Για την Έμμα, η απάντηση έχει να κάνει με κάτι πολύ περισσότερο από το να ζει σε ένα ασυνήθιστο σπίτι. Ήθελε μια απλούστερη ζωή και μια στενότερη σχέση με τη φύση. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για μια ζωή χωρίς τα συνεχή έξοδα και την πολυπλοκότητα που συνδέονται με τη συμβατική στέγαση.
Το μικροσκοπικό της σπίτι της έδωσε τη δυνατότητα να το κάνει αυτό. Επειδή ο χώρος είναι τόσο μικρός, δεν μπορεί να συσσωρεύει ατελείωτα αντικείμενα. Επειδή δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, ακολουθεί πιο πιστά τον φυσικό ρυθμό του φωτός της ημέρας. Και επειδή οι καθημερινές ανάγκες απαιτούν προσπάθεια, παραμένει στενά συνδεδεμένη με τη γη γύρω της. Αυτά που πολλοί θα θεωρούσαν δυσκολίες έχουν γίνει συνηθισμένα στοιχεία της καθημερινότητάς της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Έμμα πιστεύει ότι όλοι πρέπει να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μετακομίσουν στο δάσος. Όμως, μετά από χρόνια που ζει με αυτόν τον τρόπο, έχει ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα δεν της λείπουν πολλά από τα πράγματα που κάποτε θεωρούσε απαραίτητα. Μάλιστα, περιγράφει τον τρόπο ζωής της ως ένα είδος πολυτέλειας. Όχι πολυτέλεια με την παραδοσιακή έννοια των ακριβών επίπλων ή της σύγχρονης τεχνολογίας. Η δική της αντίληψη για την πολυτέλεια είναι να έχει ένα σπίτι που της δίνει την ελευθερία να ζει όπως θέλει.