Μια παράξενη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

Το έργο ξεκίνησε με διάφορα συνηθισμένα αντικείμενα διάσπαρτα στην πίσω αυλή: σακούλες με μίγμα τσιμέντου, ένα μεγάλο δοχείο, έναν σωλήνα ποτίσματος, μια μυστρί και μια στοίβα πλαστικών σακουλών που κλείνουν ξανά. Κανένα από αυτά δεν φαινόταν ασυνήθιστο από μόνο του. Όλα μαζί, όμως, δεν έβγαζαν κανένα νόημα. Γιατί να βάλει κανείς υγρό τσιμέντο μέσα σε σακούλες που συνήθως χρησιμοποιούνται για σάντουιτς και υπολείμματα φαγητού;

Ο Τομ είχε επιλέξει ένα γυμνό κομμάτι γης που δεν είχε ποτέ φανεί ιδιαίτερα ελκυστικό. Δεν ήταν αρκετά μεγάλο για βεράντα, ενώ αν φύτευε περισσότερα λουλούδια εκεί, η συντήρηση του κήπου θα γινόταν πιο δύσκολη. Αν έχετε φτάσει στο στάδιο όπου προτιμάτε να απολαμβάνετε τον εξωτερικό σας χώρο παρά να περνάτε κάθε Σαββατοκύριακο φροντίζοντάς τον, ίσως καταλαβαίνετε γιατί ήθελε κάτι πρακτικό.

Αντί να αγοράσει ακριβά υλικά ή να προσλάβει εργολάβο, είχε καταστρώσει ένα πολύ πιο απλό σχέδιο. Θα απαιτούσε υπομονή, αλλά όχι εξειδικευμένα μηχανήματα ή προηγμένες κατασκευαστικές δεξιότητες. Οι πλαστικές σακούλες ήταν το πιο σημαντικό στοιχείο, αν και ο σκοπός τους δεν θα γινόταν σαφής για κάποιο διάστημα. Τις τοποθέτησε δίπλα στο σκυρόδεμα, έλεγξε το έδαφος για τελευταία φορά και άρχισε να προετοιμάζει το μείγμα.