6. Προσκέφαλο μπανιέρας
Μέχρι τη στιγμή που η Λίντα έφτασε στο μπάνιο, είχε αρχίσει να βλέπει κάθε κομμάτι ζυμαρικού που είχε μείνει με διαφορετικό μάτι. Ένα πρόβλημα την ενοχλούσε εδώ και χρόνια: η σκληρή άκρη στο πίσω μέρος της μπανιέρας. Μια διπλωμένη πετσέτα έκανε το να γέρνει προς τα πίσω λίγο πιο άνετο, αλλά γρήγορα υγρανόταν, γλιστρούσε προς τα πλάγια ή κατέληγε να επιπλέει δίπλα της.
Η Λίντα έκοψε ένα κομμάτι από το μαξιλάρι ώστε να ταιριάζει στο σημείο της μπανιέρας όπου ακουμπούσε το κεφάλι και τον αυχένα της. Στη συνέχεια, έκανε μια σχισμή κατά μήκος της μιας πλευράς, ώστε το αφρώδες υλικό να μπορεί να ανοίξει ελαφρώς και να τοποθετηθεί πάνω στο χείλος της μπανιέρας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα απλό επενδυμένο χείλος που ήταν πολύ πιο μαλακό από τη σκληρή επιφάνεια από κάτω. Όταν τελείωσε, μπόρεσε να το αφαιρέσει και να το αφήσει να στεγνώσει.
Πρόκειται για μια ιδέα που προσφέρει άνεση, όχι για συσκευή ασφαλείας στο μπάνιο. Πρέπει να στερεώνεται καλά και να μην δημιουργεί ποτέ κίνδυνο ολίσθησης ή σκοντάμματος. Οι κατάλληλες χειρολαβές και οι αντιολισθητικές επιφάνειες εξακολουθούν να έχουν μεγάλη σημασία όπου απαιτούνται. Για τη Λίντα, όμως, αυτή ήταν η τέλεια τελική χρήση για την τυχαία αγορά της. Το τεράστιο κουτί που την είχε ενοχλήσει είχε πλέον προσφέρει μικρές λύσεις σε όλο το σπίτι, και ήταν παράξενα χαρούμενη που παρέμεινε.