Λίγο ξύλο κάνει μεγάλη διαφορά
Με τα τέσσερα ξύλινα πόδια τοποθετημένα γύρω από το σωλήνα, η βάση μπόρεσε επιτέλους να στερεωθεί. Χρησιμοποιήθηκαν καρφιά για να ενωθούν οι σανίδες, ενώ προστέθηκαν βίδες για να ενισχυθεί η κατασκευή και να γίνει πιο ανθεκτική. Το ξύλινο πλαίσιο δεν ήταν απλώς λειτουργικό. Έδωσε επίσης στο έργο τον διακοσμητικό χαρακτήρα που έλειπε από τον απλό σωλήνα.
Μόλις συναρμολογήθηκε η βάση, προσαρτήθηκε ένα ακόμη κομμάτι ξυλείας διαστάσεων 1 x 2 κατά μήκος της κατασκευής. Προστέθηκαν επιπλέον μικρότερα κομμάτια σε υψηλότερο σημείο, δημιουργώντας περισσότερη στήριξη γύρω από το σωλήνα και προσδίδοντας στο τελικό φωτιστικό μια πιο στιβαρή μορφή. Στη συνέχεια, ήρθε η σειρά μιας από τις μικρότερες λεπτομέρειες που συνέβαλε στην ολοκλήρωση του σχεδιασμού: ένα ξύλινο δίσκο κόπηκε από ένα αποκόμματο σανίδας και τοποθετήθηκε στην κορυφή ως καπάκι.
Σε αυτό το στάδιο, το έργο έμοιαζε περισσότερο με έπιπλο παρά με υδραυλικό εξάρτημα. Αυτό είναι ένα από τα διασκεδαστικά στοιχεία τέτοιων έργων. Τα μεμονωμένα υλικά δεν φαίνονται ιδιαίτερα εντυπωσιακά από μόνα τους. Ένας πλαστικός σωλήνας, μερικές σανίδες και μερικές βίδες δεν είναι και πολύ συναρπαστικά. Όμως, όταν συνδυαστούν με τις σωστές αναλογίες και λεπτομέρειες, το σύνολο αρχίζει να φαίνεται σκόπιμο.