Γυναίκα βρίσκει παράξενα αυγά στη σοφίτα – Όταν τα βλέπει η ειδική, χλωμιάζει

Τρεις εβδομάδες νωρίτερα, η Λία είχε φτάσει στο σπίτι με δύο βαλίτσες και το σχέδιο να μείνει μόνο όσο χρειαζόταν για να το αδειάσει. Η γιαγιά της, η Έβελιν, ζούσε εκεί για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Η Λία είχε περάσει πολλές σχολικές διακοπές εκεί όταν ήταν παιδί. Η Έβελιν αγαπούσε τα πουλιά και μπορούσε να αναγνωρίσει τα περισσότερα από αυτά πριν καν τα δει η Λία. Οι ταΐστρες κρέμονταν ακόμα έξω από το παράθυρο της κουζίνας, και τα ράφια ήταν γεμάτα με σημειωματάρια γεμάτα με ημερομηνίες και παρατηρήσεις πουλιών.

Ένας από τους πρώτους που την επισκέφτηκαν μετά την άφιξη της Λέα ήταν ο Γκράχαμ Κόουλ. Ζούσε σε απόσταση λιγότερο από ένα μίλι και βοηθούσε την Έβελιν με τις επισκευές εδώ και χρόνια. Όταν η Έβελιν αρρώστησε, ο Γκράχαμ μάζευε την αλληλογραφία της, έλεγχε τη θέρμανση και φρόντιζε να είναι ασφαλές το σπίτι. Είχε ακόμα ένα εφεδρικό κλειδί. Η Λία ήταν ευγνώμων για τη βοήθειά του. Επισκεύασε μια βρύση που έσταζε, μετέφερε βαριά κουτιά κάτω και της είπε ποιες τοπικές εταιρείες θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν με την πώληση.

Ένα απόγευμα, ενώ ταξινομούσαν παλιά έπιπλα, ο Γκράχαμ έριξε μια ματιά προς την οροφή. «Η γιαγιά σου δεν ήθελε ποτέ να μπαίνει κανείς σε εκείνη τη σοφίτα», είπε. Η Λία γέλασε και ρώτησε γιατί. Ο Γκράχαμ σήκωσε τους ώμους. «Η Έβελιν ήταν αρκετά κλειστή.» Τότε, η Λία δεν έδωσε σημασία. Τώρα, καθώς στεκόταν στον άδειο διάδρομο αφού κάποιος είχε μπει στο σπίτι, θυμήθηκε ξεκάθαρα εκείνα τα λόγια.