Το κοριτσάκι άρχισε να συμπεριφέρεται περίεργα — η μαμά έβαλε κρυφή κάμερα και κατέγραψε έναν εφιάλτη!

Ο παιδίατρος είδε την εγγραφή τρεις φορές το επόμενο πρωί. Στην τέταρτη προβολή, την έβαλε σε αργή κίνηση, σχεδόν καρέ-καρέ. Η Σάρα κράτησε σφιχτά το χέρι του Ντάνιελ κάτω από το τραπέζι του εξεταστηρίου. «Εκεί», είπε όταν η Ρεμπέκα έσκυψε πάνω από το κρεβατάκι. «Τότε συμβαίνει.» Ο γιατρός σήκωσε σιωπηλά ένα δάχτυλο. «Περίμενε. Κοίτα το κεφάλι της Λούλα πριν την αγγίξει η Ρεμπέκα.»

Πήγε το βίντεο λίγο πίσω. Το κεφάλι της Λούλα άρχισε να γυρίζει πρώτο. Οι ώμοι της σηκώθηκαν. Μόνο τότε τα χέρια της Ρεμπέκα γλίστρησαν από κάτω της. Ο Ντάνιελ έσκυψε πιο κοντά. «Δηλαδή η Ρεμπέκα δεν την τράβηξε προς τα πάνω;» «Όχι, από ό,τι βλέπω», είπε ο γιατρός. «Φαίνεται σαν να αντιδρά στην κίνηση.» Η Σάρα κοίταξε πάλι σιωπηλά την οθόνη. Το ίδιο βίντεο που την είχε τρομοκρατήσει τώρα φαινόταν εντελώς διαφορετικό.

«Τι σημαίνει αυτό;» ρώτησε η Σάρα. Ο γιατρός άνοιξε το ημερολόγιο σίτισης της Ρεμπέκα. «Πότε δόθηκε αυτό το μπιμπερό;» Ο Ντάνιελ έλεγξε την ώρα. Το συνέκριναν με τα άλλα επεισόδια που θυμόταν η Σάρα. Σχεδόν όλα συνέβαιναν μετά το τάισμα. «Βήχει και μετά», είπε η Σάρα. «Και νιώθει καλύτερα όταν είναι σε όρθια θέση.» Ο γιατρός κούνησε αργά το κεφάλι. «Αυτό μπορεί να είναι σημαντικό.» Η Σάρα τον κοίταξε. «Ξέρετε τι είναι αυτό;» «Έχω μια ιδέα», απάντησε εκείνος, συμπληρώνοντας μια παραπομπή, «αλλά ας το επιβεβαιώσουμε.»