Δέκα ημέρες μετά την αποστολή διάσωσης, η Νάστια καθόταν δίπλα στον επικεφαλής βιολόγο στο γραφείο παρακολούθησης της άγριας ζωής, κοιτάζοντας προσεκτικά την οθόνη ενός ψηφιακού χάρτη υψηλής ανάλυσης. Πριν απελευθερώσουν την αρκούδα, η ομάδα της είχε τοποθετήσει ένα ελαφρύ κολάρο δορυφορικής παρακολούθησης, προκειμένου να παρακολουθούν από μακριά την ανάρρωσή της. Η καρδιά της Νάστια χτυπούσε γρήγορα καθώς το σύστημα του υπολογιστή ανανέωνε το σήμα της για εκείνη την ημέρα.
Μια φωτεινή πράσινη κουκκίδα εντοπισμού αναβόσβηνε έντονα στην οθόνη, δείχνοντας τις επικαιροποιημένες συντεταγμένες της, δεκάδες μίλια μακριά, κατά μήκος της άκρης του ανοιχτού παγετού. Το αρχείο καταγραφής του συστήματος έδειχνε σταθερή, ενεργή κίνηση τις τελευταίες σαράντα οκτώ ώρες, επιβεβαιώνοντας ότι ήταν ευκίνητη, κινητική και κυνηγούσε ενεργά φώκιες στο φυσικό της περιβάλλον.
«Κοίτα ακριβώς εκεί», είπε η βιολόγος, δείχνοντας το σύμπλεγμα κίνησης στην οθόνη. «Άδειασε την αποθήκη ψαριών στο σημείο απόθεσης, και τώρα πλοηγείται τέλεια στον θαλάσσιο πάγο.» Η Νάστια χαμογέλασε θερμά, κοιτάζοντας τις ζωντανές συντεταγμένες στον χάρτη. Ήξερε βαθιά μέσα της ότι η γενναία νεαρή θηλυκή είχε επιτέλους επιστρέψει εκεί όπου ανήκε — υγιής, άγρια και ελεύθερη.