Ένας κεραυνός έσπασε έναν βράχο στα δύο — αυτό που βρήκαν οι δασοφύλακες από κάτω τους άφησε τρομοκρατημένους

Μερικές εβδομάδες αργότερα, η Βίβιαν επέστρεψε στον σπασμένο βράχο μαζί με τον Τζόνα. Ένας προσωρινός φράκτης περιέβαλε την κοιλότητα όπου είχε κρυφτεί το κουτί του Βέιλ. Η υλοτομία παρέμενε ανασταλμένη, ενώ τα δικαστήρια εξέταζαν την αμφισβητούμενη έκταση, και οι ερευνητές εξακολουθούσαν να ανακρίνουν τη North Ridge σχετικά με τη σελίδα του σημειωματάριου που έλειπε. «Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι μια αστραπή αποκάλυψε όλα αυτά», είπε ο Τζόνα. Η Βίβιαν κοίταξε τον σπασμένο βράχο. «Ο Βέιλ έκανε το δύσκολο κομμάτι. Η καταιγίδα απλώς του έδωσε ξανά φωνή.»

Χτύπησε το τηλέφωνό της. Ήταν η ομάδα του αρχείου. Είχαν βρει μια κλειστή επιστολή του 1778 που απευθυνόταν στον Ναθάνιελ Βέιλ. Αποστολέας ήταν ο τοπογράφος που τον είχε αντικαταστήσει. Η Βίβιαν άκουγε καθώς ο αρχειονόμος διάβαζε φωναχτά τις τελευταίες γραμμές. Ο αγνοούμενος αγγελιοφόρος του Βέιλ ήταν ακόμα ζωντανός. Ο αντικαταστάτης τοπογράφος ισχυριζόταν ότι οι άνδρες του Χάργουντ τον κρατούσαν κοντά στο Μίλερς Κρόσινγκ και θα τον απελευθέρωναν μόνο αν ο Βέιλ ερχόταν μόνος του πριν την αυγή, χωρίς να φέρει κανένα έγγραφο. Η Βίβιαν ένιωσε ένα ρίγος καθώς θυμήθηκε την προειδοποίηση του Βέιλ σχετικά με την αντικατάστασή του. Πρέπει να ήξερε ότι η συνάντηση θα μπορούσε να είναι παγίδα. Γι’ αυτό είχε κρύψει πρώτα το πρωτότυπο της τοπογραφικής χαρτογράφησης.

Η Βίβιαν κατέβασε το τηλέφωνο. Ο Τζόνα κατάλαβε αμέσως. «Άρα ο Βέιλ δεν εξαφανίστηκε απλά στο δρόμο.» Η Βίβιαν κούνησε το κεφάλι. Το γράμμα δεν αποδείκνυε τι του είχε συμβεί, αλλά εξηγούσε τον φόβο του. Ο Βέιλ είχε κρύψει την αλήθεια κάτω από τον βράχο πριν πάει σε μια συνάντηση με άντρες που ήδη φοβόταν. Και δεν τον ξαναείδε κανείς…