Δύο κατασκηνωτές ανακάλυψαν ένα κρυμμένο (γερμανικό;) οχυρό και αυτό που είδαν μέσα θα σας προκαλέσει ανατριχίλα

Η πηγή του τρομακτικού ήχου βρισκόταν τελικά ακριβώς μπροστά τους, και η θέα αυτή τους πάγωσε το αίμα. Στεκόντουσαν στο τέλος του κεντρικού διαδρόμου, μπροστά σε μια βαριά θωρακισμένη, τεράστια χαλύβδινη πόρτα θησαυροφυλακίου που έμοιαζε να ανήκει σε πυρηνική εγκατάσταση. Η πόρτα ήταν σε διαδικασία κατάρρευσης.

Η παχιά χαλύβδινη επένδυση κάμπτονταν βίαια προς τα έξω, προς το διάδρομο, ενώ τα τεράστια σιδερένια πριτσίνια της είχαν φτάσει στα απόλυτα όριά τους. Ένα αόρατο σφύριγμα υπερθερμαινόμενου, χημικά φορτισμένου αέρα, που κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα, βρυχόταν με δύναμη μέσα από τα ελαστικά παρεμβύσματα που δεν άντεχαν πια γύρω από το πλαίσιο. Ολόκληρη η χαλύβδινη κατασκευή μετακινούνταν, γκρίνιαζε και έσπαγε κάτω από πίεση χιλιάδων λιβρών. «Πρέπει να φύγουμε από εδώ», ψιθύρισε ο Γιάνικ, αρπάζοντας τον Λούκας από το χέρι, καθώς το βαρύ μεταλλικό πλαίσιο έβγαζε ένα ακόμη απότομο θόρυβο. «Αυτή η πόρτα είναι μια ωρολογιακή βόμβα.»

Ο Λούκας δίστασε, κοιτάζοντας το παχύ, γεμάτο ρωγμές γυάλινο παραθυράκι παρατήρησης στο κέντρο της πόρτας. «Είμαστε ήδη εδώ. Ας ρίξουμε μια ματιά μέσα για να δούμε τι το προκαλεί αυτό πριν το σκάσουμε. Αν υπάρχει σοβαρή διαρροή αερίου, πρέπει να ξέρουμε τι να πούμε στις αρχές.» Στεκόντουσαν στον ζεστό, υγρό διάδρομο, διαφωνώντας έντονα για το αν έπρεπε να φύγουν ή να ρίξουν μια γρήγορη ματιά.