Αποφασισμένη να βρει τη λύση, η Χάνα έψαξε προσεκτικά μέχρι που εντόπισε μια αχνή γραμμή κάτω από τη συσσωρευμένη βρωμιά του δαχτυλιδιού. Το πήγε πίσω στον Μίλερ, ο οποίος είπε ότι θα καθάριζε σε βάθος τη βάση χρησιμοποιώντας ένα λουτρό υπερήχων. Δεκαετίες συσσωρευμένης βρωμιάς, λίπους και υλικού γυαλίσματος διαλύθηκαν, αποκαλύπτοντας την κρυμμένη εσωτερική καμπύλη του δαχτυλιδιού από κίτρινο χρυσό.
Με ένα μεγεθυντικό φακό δέκα φορές, ο Μίλερ εντόπισε μια μικροσκοπική, χειρόγραφη επιγραφή που μέχρι τότε ήταν εντελώς κρυμμένη. Έγραφε: «Στον M.E. – Με αιώνια ευγνωμοσύνη, 1968».
«Η μητέρα της Κλάρα λεγόταν Έβελιν Βανς-Ράιτ», σημείωσε η Χάνα, κοιτάζοντας τα μικροσκοπικά γράμματα μέσα από το φακό. «Τα αρχικά της ήταν Ε.Β.Β. Και το όνομα της προγιαγιάς της ήταν Σοφία. Κανένα από αυτά τα ονόματα δεν ταιριάζει με το “Μ.Ε.”». Η ιστορία του οικογενειακού κειμηλίου κατέρρεε. Αν το δαχτυλίδι δεν ανήκε στην οικογένεια της Κλάρα, από πού το είχε πάρει η Έβελιν;