Ένας γιατρός είχε βαρεθεί τα αυτοκίνητα που μπλοκάρουν τη θέση στάθμευσης των ασθενοφόρων — οπότε ανέλαβε ο ίδιος δράση

Εκείνο το βράδυ, κατά τη διάρκεια μιας ήσυχης νυχτερινής βάρδιας, ο Λουίς έψαξε εξονυχιστικά στα ξεχασμένα αρχεία του νοσοκομείου που ήταν αποθηκευμένα στο εσωτερικό δίκτυο. Βαθιά μέσα σε ένα σκονισμένο, ψηφιοποιημένο εγχειρίδιο συμμόρφωσης του 1998, βρήκε τελικά το απόλυτο θησαυρό: μια κρυφή, μη καταργημένη ρήτρα που εξουσιοδοτούσε την «άμεση ιδιωτική απομάκρυνση» οποιουδήποτε μη εξουσιοδοτημένου οχήματος που εμπόδιζε την πρόσβαση στις ενεργές εγκαταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Το επόμενο πρωί, έσφιξε την Πρίγια, μια έξυπνη διευθύντρια μεσαίου επιπέδου, μέσα στο γραφείο της με τους γυάλινους τοίχους. «Ρίξε μια ματιά στη σελίδα σαράντα δύο», είπε ο Λουίς, σπρώχνοντας ένα τυπωμένο αντίγραφο πάνω στο πεντακάθαρο γραφείο της. «Η εξουσιοδότηση υπάρχει ήδη στους κανονισμούς. Δεν χρειαζόμαστε νέα πολιτική — απλώς πρέπει να εφαρμόσουμε την παλιά.»

Η Πρίγια έριξε μια ματιά στο κιτρινισμένο έγγραφο και έσπρωξε τα γυαλιά της προς τα πάνω στη μύτη της με ένα κουρασμένο αναστεναγμό. «Λουίς, καταλαβαίνω την απογοήτευσή σου, πραγματικά την καταλαβαίνω. Αλλά η ανώτατη διοίκηση δεν θα μας επιτρέψει ποτέ να ξεκινήσουμε μια μαζική εκστρατεία καταστολής των παραβάσεων στάθμευσης. Τα μισά από αυτά τα παράνομα αυτοκίνητα ανήκουν σε σημαντικούς χρηματοδότες, μέλη του διοικητικού συμβουλίου και ανώτερους χειρουργούς.»