Ένας γιατρός είχε βαρεθεί τα αυτοκίνητα που μπλοκάρουν τη θέση στάθμευσης των ασθενοφόρων — οπότε ανέλαβε ο ίδιος δράση

Ο Λουίς μπήκε κατευθείαν ξανά στο γραφείο της Πρίγια, αφήνοντας το παχύ ημερολόγιό του ακριβώς πάνω από τη ρήτρα ασφαλείας του 1998. Αυτή τη φορά δεν το παρουσίασε ως προσωπική διαμάχη· το παρουσίασε με τη μόνη γλώσσα που οι εταιρικοί διοικητικοί υπάλληλοι κατανοούσαν πραγματικά.

«Αν απόψε ένα ασθενοφόρο που έρχεται για να παραλάβει ασθενή κολλήσει πίσω από το αυτοκίνητο ενός δωρητή και ένας επισκέπτης υποστεί ιατρική έκτακτη ανάγκη, η νομική ευθύνη βαρύνει εξ ολοκλήρου τη διοίκηση του νοσοκομείου», είπε ήρεμα ο Λουίς. «Υπογράψτε για μια “δοκιμαστική εφαρμογή έκτακτης ανάγκης μίας νύχτας” του κανονισμού. Απλώς προστατεύετε το νοσοκομείο από μια τεράστια αγωγή».

Η Πρίγια κοίταζε εναλλάξ το βουνό των φωτογραφικών αποδεικτικών στοιχείων και τη υπογεγραμμένη νομική ρήτρα, μισοδιασκεδασμένη και μισοτρομαγμένη. «Παίζεις με τη φωτιά, Λουίς. Αν το μάθει ο διευθύνων σύμβουλος...» «Δεν θα τον νοιάξει μόλις δει τα στοιχεία ασφαλείας», απάντησε ο Λουίς με άνεση. Η Πρίγια πήρε μια βαθιά ανάσα, άρπαξε την επίσημη κόκκινη σφραγίδα εξουσιοδότησης και την έσφραγισε με δύναμη πάνω στο χαρτί. «Πήγαινε», μουρμούρισε.