“Σιχαίνομαι την ιδέα των ξένων”, παραδέχτηκε η Κάρι ένα βράδυ, κουνώντας τη Μαξίν καθώς την έπαιρνε ο ύπνος. “Είναι ακόμα τόσο μικρή.” Ο Μάικ ήξερε τι εννοούσε. Φανταζόταν τα παιδιά να τα παραδίδουν, άγνωστα χέρια, δωμάτια γεμάτα με παιδιά που έκλαιγαν.
Η σκέψη έκανε το στομάχι του να σφίγγεται. Τότε ήταν που η Κάρι πρότεινε τη μητέρα της. Η Έλενορ Γουίτμαν δεν ήταν ποτέ σκληρή. Δεν ήταν αυτό το πρόβλημα. Ήταν ακριβής. Με άποψη. Σίγουρη.