Η Έλενορ άρχισε να προσέχει τη Μαξίν τις καθημερινές στο σπίτι της. Κάθε πρωί, ο Μάικ και η Κάρι ετοίμαζαν την ίδια μικρή τσάντα -σνακ, εφεδρικά ρούχα, ένα λούτρινο κουνέλι που η Μαξίν αρνιόταν να κοιμηθεί χωρίς αυτό- και περνούσαν την πόλη πριν από τη δουλειά.
Η Eleanor τους περίμενε πάντα στην πόρτα, ήδη ντυμένη, ήδη προετοιμασμένη, το σπίτι της ήσυχο και τακτοποιημένο με τρόπο που το έκανε να μοιάζει περισσότερο με πρόγραμμα παρά με σπίτι. πίστευε στη ρουτίνα. Στην ηρεμία. Στο να μην “υπερδιεγείρουν” τα παιδιά με θόρυβο ή ακαταστασία.