Το είδος που έκανε κάποιος όταν βιαζόταν και ο μπροστινός του δεν βιαζόταν. Τς. Μικρό και κοφτό και όχι αρκετά κάτω από την αναπνοή. Ο Ηλίας μάζεψε το σημειωματάριό του και το καπέλο του και ισιώθηκε χωρίς να γυρίσει, με τα αυτιά του ζεστά. Διάβασε προσεκτικά τον αριθμό του λογαριασμού. Η Σίντι πληκτρολόγησε. Κοίταξε την οθόνη.
Το φρύδι της μετατοπίστηκε – ελάχιστα, ένα μικρό αυλάκι από κάτι που θα μπορούσε να είναι σύγχυση ή αναπροσαρμογή. “Κύριε Μπουν, φαίνεται ότι τους λογαριασμούς αγροτικών προϊόντων χειρίζεται συνήθως ο κύριος Πίτερς – είναι στο τέλος του διαδρόμου, δεύτερη πόρτα αριστερά. Θα ήταν σε καλύτερη θέση για να -” “Είμαι εδώ για να δω τον κ. Φιτς”, είπε ο Ελάιας. “Τον διευθυντή. Έχω ένα ραντεβού”