Δεν καταλάβαινε πλήρως τις μετοχές ή την περιουσία ή τη σημασία αυτού που η Μάργκαρετ έχτιζε αθόρυβα όλα αυτά τα χρόνια, ενώ εκείνος ήταν απασχολημένος με το χώμα και τις εποχές. Θα χρειαζόταν κάποιον να του τα εξηγήσει όλα αυτά σιγά σιγά. Αυτό που καταλάβαινε ήταν πιο απλό. Η γυναίκα του τον είχε φροντίσει ακόμα και όταν εκείνη είχε φύγει.
Φόρεσε το καπέλο του, ίσιωσε το γείσο και τους ακολούθησε προς τον διάδρομο – τον ίδιο διάδρομο που ο Τζέραλντ Φιτς είχε περάσει δύο ώρες φροντίζοντας να μην φτάσει ποτέ. Καθώς περνούσε από το γραφείο της Σίντι, σταμάτησε για μια στιγμή. Εκείνη καθόταν πολύ ακίνητη, με τα μάτια της να μην συναντούν τα δικά του. “Σας ευχαριστώ για τη βοήθειά σας σήμερα το πρωί”, είπε. Γιατί δεν ήταν μέσα του να κάνει κάτι άλλο.