Πίσω του άκουσε τη φωνή του Χάργκροουβ, ήσυχη και οριστική. “Τζέραλντ. Περίμενε στο γραφείο σου. Θα πρέπει να σου μιλήσουμε μετά” Ο Ελάιας δεν κοίταξε πίσω. Ακολούθησε τους άνδρες στην αίθουσα συσκέψεων, άφησε τον φάκελο στο τραπέζι και κάθισε.
Έβγαλε το καπέλο του και το άφησε στην καρέκλα δίπλα του – όπως έκανε πάντα, όπως τον πείραζε πάντα η Μάργκαρετ γι’ αυτό – και κοίταξε τους ανθρώπους απέναντί του που ήταν επιτέλους, μετά από όλα, έτοιμοι να μιλήσουν. Σκέφτηκε ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Νόμιζε ότι η Μάργκαρετ είχε φροντίσει γι’ αυτό εδώ και πολύ καιρό.