Ο Μάρκους την έφερε στη βεράντα. Κάθισε απέναντί του με ένα βρεγμένο σακάκι και δεν είπε τίποτα. Οι περισσότεροι άνθρωποι γέμιζαν κάθε σιωπή με καθησυχασμό. Εκείνη δεν πρόσφερε τίποτα από τα δύο. “Πού μένεις;” ρώτησε. “Πουθενά μόνιμα” “Εσύ τι είσαι;” “Παρατηρητής”, είπε αινιγματικά. Της έδωσε είκοσι τέσσερις ώρες.
Την έτρεξε σε κάθε βάση δεδομένων στην οποία είχε πρόσβαση η Πρία εκείνη τη νύχτα. Κανένα ποινικό μητρώο. Κανένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Ούτε περιουσία, ούτε όχημα, ούτε εργασία πριν από δεκαοκτώ μήνες. Πριν από αυτό: ένα μόνο ακαδημαϊκό αρχείο από το Ινστιτούτο Γουίτμορ στο Βερμόντ, μια ιδιωτική εγκατάσταση για τη νόηση των ζώων. Δύο χρόνια μέσα.