Πέντε λεπτά. Μετά δέκα. Ο ήχος στο στήθος του Τιτάνα έσβησε. Η στάση του άλλαξε - ο ένας ώμος έπεσε, μετά ο άλλος. Τα αυτιά του έγερναν ελάχιστα προς τα έξω. Ο Ρεν δεν είχε κουνηθεί, δεν είχε μιλήσει, δεν είχε απλώσει το χέρι του. Ήταν απλώς παρούσα στο χώρο του σκύλου σαν ένα γεγονός που έπρεπε να αποδεχτεί.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στα δεκατέσσερα λεπτά, ο Τιτάνας κάθισε. Σε τρία χρόνια, ο σκύλος δεν είχε καθίσει ποτέ οικειοθελώς κοντά σε ξένο. Κοίταξε τον Ρεν και άφησε μια μεγάλη ανάσα από τη μύτη του - κάτι που έμοιαζε σχεδόν με αναστεναγμό. Ο Τιτάν ήταν ένας σκύλος που έφτανε, με μεγάλη προσοχή, στην πιθανότητα ότι η ακινησία μπορεί να ήταν ασφαλής.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ