Στο διάδρομο, η Νταϊάν περπατούσε σιωπηλά, για πρώτη φορά χωρίς να σέρνει τα πόδια της ή να κάνει κάποιο αστείο. Η Κάρολ ακολούθησε το ρυθμό της, κοιτάζοντας τα χαμηλωμένα μάτια της κόρης της. Η σιωπή ανάμεσά τους ήταν αμήχανη αλλά εύθραυστη, σαν καινούργιο γυαλί - μια απρόσεκτη λέξη θα μπορούσε να τη συντρίψει εντελώς.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Έξω, το φως του ήλιου φαινόταν πολύ έντονο. Η Νταϊάν αλληθωρίζει, μουρμουρίζοντας: "Είναι... τρομακτική" Η Κάρολ κατάπιε μια απάντηση. Αυτό που ήθελε να πει ήταν: Όχι. Είναι δυνατή. Πιο δυνατή απ' ό,τι ήμουν εγώ ποτέ. Αντ' αυτού, απλώς έγνεψε, κρατώντας ελαφρά τον ώμο της κόρης της, σαν να φοβόταν μήπως γλιστρήσει από την αγκαλιά της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ