Θυμήθηκε κάθε φορά που ο Μπραντ του είχε πει: “Μην μου κάνεις CC την επόμενη φορά, γεμίζει τα εισερχόμενά μου” Κάθε φορά, τον είχαν αναγκάσει να κλείσει τις πτήσεις του Μπραντ, να του φέρει τον καφέ ή να ξαναγράψει τις μισοψημένες ιδέες του. Οι αδικίες στοιβάζονταν όμορφα στο μυαλό του σαν διαφάνειες σε μια παρουσίαση με τίτλο Λόγοι που του αξίζει αυτό.
Μέχρι να φτάσει ο Ίθαν στο σπίτι, κάθε ίχνος ενοχής είχε διαλυθεί εντελώς -όπως η ζάχαρη στον εσπρέσο. Τι ήταν μια ακόμη ανήθικη πράξη σε μια εταιρεία που επιβράβευε καθημερινά τους ανήθικους Δεν παραβίαζε τους κανόνες. Απλά έπαιζε το παιχνίδι όπως τον δίδαξε ο Μπραντ.