Την παραμονή της μεγάλης ημέρας, ο Ίθαν έμεινε πάλι μέχρι αργά – όχι από υποχρέωση, αλλά από προσμονή. Το γραφείο ήταν ήσυχο, εκτός από το μακρινό βουητό των διακομιστών. Πέρασε δίπλα από το άδειο γραφείο του Μπραντ, έριξε μια ματιά στο ντοσιέ που ακουμπούσε εκεί και ψιθύρισε: “Καλό ύπνο, Final_Brad_Approved. Αύριο, θα βγεις ζωντανά”
Η αίθουσα συνεδριάσεων με τους γυάλινους τοίχους, τα χρωμιωμένα φωτιστικά και ένα τραπέζι αρκετά μεγάλο για να φιλοξενήσει ένα μικρό κοινοβούλιο έλαμπε κάτω από την ακρίβεια του φθορισμού. Πιάτα με πανάκριβα γλυκά περίμεναν ανέγγιχτα δίπλα σε καράφες με καφέ ηθικής προέλευσης. Αυτό ήταν το καλύτερο εταιρικό θέατρο, και η σημερινή παράσταση είχε έναν πολύ ξεχωριστό πρωταγωνιστή.