Τσακωθήκαμε πολύ μετά που κλείδωσε την πόρτα της κρεβατοκάμαράς της. Ο Μάρτιν ήθελε να οδηγήσει στο καφέ και να αντιμετωπίσει τον Γκράχαμ πρόσωπο με πρόσωπο. “Αυτό τελειώνει τώρα”, είπε. Κούνησα το κεφάλι μου. “Αν πιέσεις, θα τρέξει ακόμα πιο μακριά. Θα τη χάσουμε τελείως, δεν το βλέπεις αυτό;” Η φωνή μου έτρεμε από φόβο.
Προσπαθήσαμε να ανακτήσουμε τον έλεγχο με τον μόνο τρόπο που ξέραμε: τους κανόνες. Αυστηρότερη απαγόρευση της κυκλοφορίας, καθημερινές επισκέψεις μέσω γραπτού μηνύματος και προειδοποιήσεις για την ενημέρωσή μας. Η Νόρα έγνεψε ευγενικά, αλλά η συμμόρφωση ήταν λεπτή σαν χαρτί. Ακολουθούσε μόνο όσα χρειαζόταν για να αποφύγει την ανοιχτή εξέγερση, και τίποτα περισσότερο.