Όταν ήρθε η μέρα, ένιωσα αδιαθεσία, το σώμα μου βούιζε από ανησυχία. Φτάσαμε νωρίς, με τις καρδιές να χτυπούν δυνατά, κάνοντας πρόβες κατηγοριών και ερωτήσεων. Και τότε άνοιξε η πόρτα. Ο Γκράχαμ μπήκε ήσυχα, ήρεμος, ούτε φοβισμένος ούτε θριαμβευτής. Η Νόρα ήταν στο πλευρό του, με το χέρι της να τρέμει ελαφρά. Και τότε άρχισε.
Η φωνή της Νόρα έτρεμε στην αρχή, αλλά σταθεροποιήθηκε γρήγορα. “Φανταστήκατε και οι δύο το λάθος πράγμα”, είπε. “Ο Γκράχαμ δεν είναι το αγόρι μου. Δεν είναι κάποιος ξένος που προσπαθεί να με πάρει μακριά του” Μας κοίταξε με μάτια που έλαμπαν. “Είναι ο βιολογικός μου πατέρας. Ο δότης. Έκανα αίτηση στο πρακτορείο με ένα αίτημα αφού έκλεισα τα δεκαοκτώ”