Η Νόρα άπλωσε το χέρι μου. “Δεν ήθελα να σε πληγώσω”, ψιθύρισε. “Σκέφτηκα ότι αν το μάθαινες πολύ νωρίς, θα το ένιωθα σαν προδοσία. Ήθελα να περιμένω μέχρι να είμαι σίγουρη για το ποιος ήταν και να μπορέσω να σου δείξω ότι άξιζε να σου τον φέρω”
Η φωνή του Γκράχαμ ήταν ήρεμη. “Δεν την αναζήτησα ποτέ. Εκείνη ήρθε σε μένα. Της είπα από την αρχή ότι εσείς, οι γονείς της, ήσασταν η πραγματική της οικογένεια. Ο ρόλος μου ήταν μόνο να απαντώ στις ερωτήσεις της. Μοιραστήκαμε κάποια κοινή αγάπη για τη λογοτεχνία, την ποίηση και τη μουσική. Αλλά ο μόνος μου στόχος ήταν να σταθώ εκεί που μου το ζήτησε και όχι παραπέρα” Η γνήσια ειλικρίνειά του γέμισε το δωμάτιο.