Ο Ζάκαρι την ονόμασε Ντέιζι. Ένα απλό όνομα, που ταίριαζε στην ευγενική, ήσυχη φύση της. Η Ντέιζι έμαθε τους ρυθμούς του, τα μοτίβα του και την ήρεμη υπομονή με την οποία δούλευε. Ποτέ δεν γαύγισε ή κουνήθηκε στα μεγαλύτερα ζώα. Παρακολουθούσε με το σοβαρό της βλέμμα. Μερικές φορές, ορκίστηκε ότι καταλάβαινε περισσότερα απ' όσα οι άνθρωποι πίστευαν στα ζώα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Άλλοι φύλακες τον πείραζαν. "Έχεις βοηθό;" γελούσαν. Ο Ζάκαρι σήκωσε τους ώμους, προσποιούμενος την αδιαφορία. Μέσα του, εκτιμούσε τη συντροφικότητα. Η Ντέιζι ήταν ο τέλειος σύντροφος. Απλά ακολουθούσε, πιστή με έναν τρόπο που δεν μπορούσε να περιγράψει. Μετά το κλείσιμο, μερικές φορές παρέμενε μόνο και μόνο για την παρέα της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ