Ο Μπράιαν επέστρεφε συνέχεια στην κασέτα. Την γύρισε προσεκτικά στα χέρια του. Η πλαστική σακούλα γύρω της την είχε προστατέψει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο υπήρχε στο κουτί. Η ετικέτα είχε θολώσει, αλλά οι λέξεις For Jamie ήταν ακόμα ευανάγνωστες. Δεν είχε τίποτα που να μπορεί να την αναπαράγει. Έτσι κάλεσε τον Νέιτ. Ο Νέιτ ήταν από τους ανθρώπους που δεν πετούσαν ποτέ τις παλιές ηλεκτρονικές συσκευές.
Αν κάτι είχε κουμπιά, καλώδια ή υποδοχή για κασέτα, πιθανότατα είχε δύο από αυτά σε κάποιο συρτάρι. Απάντησε στο τρίτο χτύπημα. “Σε παρακαλώ, πες μου ότι έχεις ακόμα κασετόφωνο”, είπε ο Μπράιαν. Υπήρξε μια παύση. “Περίεργος τρόπος να ξεκινάς μια κλήση” “Έχεις;”