“Και ο Τζέιμι είναι το παιδί” “Πιθανότατα” Ο Μπράιαν συνέχισε να κοιτάζει τη φωτογραφία. “Πρέπει να μάθουμε ποιοι ήταν” “Ναι”, είπε ο Νέιτ. “Πρέπει” Ο Νέιτ σηκώθηκε και έπιασε το σακάκι του. “Πρέπει να φύγω”, είπε. “Τηλεφώνησέ μου, όμως, αν θέλεις βοήθεια για να διαλύσουμε αυτό το μέρος αργότερα” Ο Μπράιαν κοίταξε ψηλά.
“Σοβαρά με αφήνεις μ’ αυτό;” Ο Νέιτ κοίταξε το κουτί και μετά το κασετόφωνο. “Έχεις ονόματα τώρα. Αυτό είναι μια αρχή” Έκανε ένα γρήγορο ξύσιμο στον Κούπερ πίσω από το αυτί και βγήκε έξω, κλείνοντας την πόρτα πίσω του.