Ο Τζέιμς βγήκε από ένα σκούρο SUV και στάθηκε για ένα δευτερόλεπτο στο χαλίκι του δρόμου, κοιτάζοντας το σπίτι σαν να προσπαθούσε να βάλει στο επίκεντρο μια παλιά ανάμνηση. “Αυτός είναι;” Ρώτησε ήσυχα ο Τζέιμς όταν ο Κούπερ εμφανίστηκε δίπλα στον Μπράιαν. “Ναι”, είπε ο Μπράιαν. “Αυτός είναι ο Κούπερ” Ο Τζέιμς έσκυψε αυτόματα και άπλωσε το χέρι του. Ο Κούπερ το μύρισε μια φορά και μετά έσκυψε προς τα μέσα.
Ο Τζέιμς του έδωσε ένα ξύσιμο πίσω από το αυτί και σηκώθηκε ξανά. Μέσα, ο Μπράιαν τον οδήγησε κατευθείαν στο τραπέζι της κουζίνας. Το κουτί καθόταν ανοιχτό κάτω από το φως. Το κασκόλ. Οι φωτογραφίες. Η κασέτα. Το μικρό παπούτσι. Ο Τζέιμς σταμάτησε να κρύβεται. Σήκωσε την επάνω φωτογραφία και με τα δύο χέρια. Τα μάτια του πέρασαν από τη γυναίκα, τον άντρα, το αγόρι ανάμεσά τους. Όταν μίλησε, η φωνή του είχε αραιώσει.