Καθώς πλησίαζαν, ο σκύλος σήκωσε το κεφάλι του και γρύλισε ξανά- μια χαμηλή, σταθερή προειδοποίηση. Ο ήχος έκανε τον αέρα να νιώθει κάπως πιο σφιχτός. Ο Τομ σταμάτησε στα ίχνη του. “Ουάου”, ψιθύρισε. “Δεν είναι χαρούμενος”
“Φοβάται”, είπε ο Όουεν. “Ή πληγωμένος.” Η Κλάρα βγήκε μπροστά παρά τον δισταγμό του συζύγου της, με φωνή απαλή αλλά σίγουρη. “Τα σκυλιά δεν μένουν έτσι ακίνητα, εκτός αν κάτι δεν πάει πραγματικά καλά” Έσκυψε δίπλα στον Όουεν, φροντίζοντας να κρατήσει την απόστασή της. “Ο καημένος μάλλον δεν μπορεί να κουνηθεί. Ίσως έχει πιαστεί το πόδι του”