Η Έλενορ ανοιγόκλεισε γρήγορα τα μάτια της. “Δεν θα είναι πια ήσυχα”, είπε, με τη φωνή της να σπάει. “Θα είναι πάλι στην πόρτα. Όπως συνήθιζε” Η Σάρα έγνεψε. “Θα έρθει” Άφησαν τον εαυτό τους να το πιστέψει για μια στιγμή. Μετά κατευθύνθηκαν πίσω στον διάδρομο. Καθώς έστριψαν στη γωνία, το βλέμμα της Έλενορ κόλλησε σε κίνηση έξω από το μπροστινό παράθυρο.
Ένα λευκό φορτηγάκι απομακρύνθηκε από το πεζοδρόμιο, αργά και ελεγχόμενα, σαν να περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να φύγει. Η Έλενορ συνοφρυώθηκε, αλλά η σκέψη δεν σχηματίστηκε πλήρως. Γιατί η Σάρα είχε ήδη φτάσει στο εξεταστήριο. Και σταμάτησε. “Όχι”, ανέπνευσε η Σάρα. Η Έλενορ βιάστηκε να μπει από πίσω της. Το τραπέζι ήταν εκεί. Η κουβέρτα ήταν εκεί. Ο Ρεξ είχε φύγει.