Ο αντίχειρας της Σάρα αιωρήθηκε πάνω από την οθόνη. “Σημαίνει ότι δεν θα πέσουμε σε παγίδα χωρίς ενισχύσεις”, είπε, με φωνή χαμηλή αλλά σταθερή. “Σημαίνει ότι θα μείνουμε ζωντανοί αρκετά για να τον πάρουμε πίσω” Η Έλενορ έγνεψε μια φορά – με δυσκολία. “Κάλεσε”, ψιθύρισε. Η Σάρα πάτησε το κουμπί κλήσης. Η Σάρα κράτησε το τηλέφωνό της πιεσμένο στο αυτί της, με τα μάτια της καρφωμένα στη σκοτεινή γραμμή του δρόμου.
Η φωνή της έμεινε επίτηδες σταθερή -κλινική, αντικειμενική, όπως μιλούσε όταν το κατοικίδιο κάποιου αιμορραγούσε και ο πανικός δεν βοηθούσε. “Ναι”, είπε. “Είμαι κτηνίατρος. Ένας γερμανικός ποιμενικός εκλάπη από την κλινική μου ενώ ήταν ναρκωμένος. Ακολουθήσαμε το άτομο που τον πήρε. Βρισκόμαστε στην τοποθεσία τώρα” Η Έλενορ κρατούσε το τάμπλετ στην αγκαλιά της.