Η κατάσταση της Νάιλα επιδεινώθηκε στην ιατρική πτέρυγα του ζωολογικού κήπου. Λεπτή, εύθραυστη, ήταν κουλουριασμένη στο μαντρί της, σηκώνοντας περιστασιακά το κεφάλι της σαν να άκουγε. Οι φύλακες τη φρόντιζαν με προσοχή, αγνοώντας ότι η Σαχάρα περιφερόταν στην πόλη, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο. Ο δεσμός μεταξύ τους έδινε αόρατα νήματα, ένα δέσιμο που οδηγούσε τη Σαχάρα προς το σπίτι.
Στο πάρκο Όκριτζ, μια ομάδα νέων συγκεντρώθηκε για ένα νυχτερινό στοίχημα: να εντοπίσουν τη Σαχάρα. Ψιθύριζαν νευρικά, με τους φακούς να διαπερνούν το σκοτάδι. Ξαφνικά, εμφανίστηκε, βγαίνοντας από τη γραμμή των δέντρων σαν φάντασμα. Τα αγόρια πάγωσαν. Ο ένας έριξε το κουτάκι της σόδας του, με τον θόρυβο να αντηχεί. Η Σαχάρα ανατρίχιασε και μετά ξαναγύρισε στις σκιές.