Αν και δεν ήταν η μεγάλη ευκαιρία που ήθελε, ήταν ένα στοιχείο ότι ο ταξιδιώτης είχε βρεθεί εδώ. Αγνοώντας την απογοήτευσή της, η Χέιζελ παρέμεινε συγκεντρωμένη. Οι μακρινές κραυγές έγιναν φάρος ελπίδας, οδηγώντας την ίδια και την αρκούδα βαθύτερα στο δάσος.
Μαζί, συνέχισαν, με την κοινή τους αποστολή να γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ ανθρώπου και ζώου. Κάθε στοιχείο – σπασμένα κλαδιά, φρέσκα αποτυπώματα – αναζωπύρωνε την ελπίδα τους. Ο δεσμός της Φουντουκιάς και της αρκούδας γινόταν όλο και πιο ισχυρός, με κάθε βήμα να οδηγείται από τον κοινό τους στόχο.