Χωρίς δισταγμό, ο ταξιδιώτης έσκυψε και άρπαξε μια οδοντωτή πέτρα από το έδαφος, με την πρόθεσή του να είναι αλάνθαστη. Η αναπνοή της Χέιζελ κόπηκε στο λαιμό της καθώς ο τρόμος την κατέκλυσε, παραλύοντάς την για μια στιγμή.
Τότε ήρθαν τα δάκρυα, ανεξέλεγκτοι λυγμοί ξέφυγαν από τα χείλη της καθώς παρακαλούσε: “Είσαι ένα τέρας! Πώς μπορείς να σκοτώνεις αθώα πλάσματα Δεν σου έχει μείνει καθόλου ανθρωπιά;” Η φωνή της έτρεμε, κάθε λέξη της ήταν γεμάτη απελπισία. Αλλά η έκκλησή της φάνηκε μόνο να τον διασκεδάζει, με τις γωνίες του στόματός του να καμπυλώνονται σε ένα διεστραμμένο χαμόγελο.