Τα δάχτυλά του έσκαβαν μέσα στο χιόνι και τη λάσπη. Το κρύο τον δάγκωνε, μούδιαζε τη σάρκα και του έκλεβε τη δύναμη. Έφτασε στην πόρτα του αυτοκινήτου και χτύπησε το χερούλι με παγωμένα χέρια. Η πόρτα άνοιξε με τρίξιμο. Με ένα τελευταίο τράβηγμα που τροφοδοτήθηκε από την απελπισία, πέρασε το κατώφλι. Μέσα, επιτέλους.
Ο Άλαν κατέρρευσε στα καθίσματα, ασθμαίνοντας, βογκώντας καθώς ο πόνος φούντωνε ξανά. Η όρασή του θόλωσε. Η αναπνοή της γάτας ήταν πιο αδύναμη τώρα, ένα μικρό φύσημα πάνω στην κουβέρτα. Έψαχνε το τηλέφωνο, με τα χέρια του να τρέμουν ανεξέλεγκτα. Πάτησε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης. “Διαδρομή 6… κάτω… χτύπησε… γάτα…” Η φωνή του ήταν μόλις και μετά βίας ψίθυρος.