Ο δεσμός μεταξύ του Άλαν και της γάτας βάθαινε κάθε μέρα που περνούσε. Ο Άλαν, που κάποτε δίσταζε να ανοίξει ξανά την καρδιά του, την ένιωσε να διογκώνεται με μια ανανεωμένη αίσθηση σκοπού και σύνδεσης. Η γενναιότητα και η ευγενική φύση της γάτας είχαν τραβήξει τις χορδές της καρδιάς του ηλικιωμένου άνδρα.
Καθώς η γάτα ανάρρωνε και ετοιμαζόταν να πάρει εξιτήριο, ο Άλαν ήξερε ότι δεν μπορούσε να την αποχωριστεί. Μίλησε με τον κτηνίατρο, εκφράζοντας την επιθυμία του να υιοθετήσει τη γάτα, και ο κτηνίατρος υποστήριξε ολόψυχα την απόφασή του. Ο Άλαν υπέγραψε τα χαρτιά υιοθεσίας, νιώθοντας μια χαρά που δεν είχε γνωρίσει εδώ και χρόνια.